ما را ز عشق درد و غم بیکرانه استدریای بیکنار سراسر میانه است

غفلت نگشت مانع تعجیل عمر رادر خواب نیز قافله ما روانه است

غافل مشو ز پاس نفس تا حیات هستکاین شمع در کمین نسیم بهانه است

شد سنگ آب و سختی دل همچنان بجاستبا آن که سالهاست درین شیشه خانه است

هر چند روزگار کند شور بیشترخواب گران غفلت ما را فسانه است

از حرف سخن، روی نتابند مبرمانمرغ حریص را گره دام دانه است

بر توسن سبکرو پا در رکاب عمرموی سفید گشته ما تازیانه است

از دلبران طلب خبر دل رمیدگانچون تیر در کمان نبود بر نشانه است

در گوشه قفس مگر از دل برآورماین خارها که در دلم از آشیانه است

گردید از نظاره ما حس شوخ چشمبر آهوی رمیده، نگه تازیانه است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در خاکساری آن که چو صائب تمام شدبر صدر اگر قرار کند آستانه است

Bizə bu eşq qəmindən də böyük, söylə, nə var?Mənim ümman qəmimə kim deyir ümmana sığar?

Biz ömür karvanını qəflətə verdik getdi,Çün yatarkən bu ömür karvanımız yolda olar.

Bizə bir taziyana oldu ağarmış tükümüz,Gün gəlib yel tək ötür, hardadı o fəsli-bahar?

Qəflət etmə, nəfəsin varsa, qənimət bil onu,Bu şamın qəsdinə durmuş nə qədər düşməni var.

Qəfəsə mənlə gəlibdir ürəyimdə bu tikan,Mən çıxartmam oradan, çünki ürək verdi qərar.

Yatdıq əfsanə ilə, indi ağırdır yuxumuz,Ruzigarın hayına kim oyanar, olsa xumar?

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Saib, o yerdə ki, hər şey gülə dönmüşdü tamam,Daha nə fərqi səni harda oturdar o nigar?

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love