هر غنچه زین چمن دل در خون نشانده ای استهر شاخ نرگسی نظر بازمانده ای است

هر شاخ گل که فصل خزان جلوه می کنداز رنگ و بوی عاریه، دست فشانده ای است

از عقل درگذر، که چراغی است بی فروغدست از جنون بدار، که نخل فشانده ای است

در دور تیغ غمزه او نقطه زمینچون داغ لاله، دیده در خون نشانده ای است

مجنون که بود قافله سالار وحشیاندر عهد ما پیاده دنبال مانده ای است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب به دور عارض عالم فروز اواز لاله دم مزن، که چراغ نشانده ای است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring