دل پیران کهنسال غمین می باشدقامت خم شده را داغ نگین می باشد

در دل هرکه بود خرده رازی مستورهمچو دریای گهر تلخ جبین می باشد

از لب ساغر می راز تراوش نکندساکن کوی خرابات امین می باشد

یاد رخسار تو هم آتش بی زنهارسترتبه حسن گلوسوز همین می باشد

خال در کنج لب و گوشه چشم است مقیمدزد پیوسته طلبکار کمین می باشد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دهن خویش مکن باز به دریا صائبکه غذای صدف از در ثمین می باشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern