جز گریه چشم اشک فشان را علاج نیستجز صبر عاشق نگران را علاج نیست

درمانده ام به دست دل هرزه گرد خویشدر دست باد برگ خزان را علاج نیست

تن در کشاکش فلک سفله داده امجز پیروی دست، کمان را علاج نیست

عنقا اگر نه گرد فشاند ز بال خویشناسور زخم تیغ زبان را علاج نیست

طوفان اگر نه شعله کشد از دل تنورخار و خس بسیط جهان را علاج نیست

آن را که زد شراب، علاجش بود شرابدردسر فلک زدگان را علاج نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب به دست باد بود تا عنان زلفجز پیچ و تاب رشته جان را علاج نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love