سر رشته امید ز رحمت گسسته نیستتا لب گشاده است در توبه بسته نیست

گر محتسب شکست خم میفروش رادست دعای باده پرستان شکسته نیست

نتوان مرا دگر به فسون رام خویش کردمرغ ز دام جسته من چشم بسته است

چون نوبت نگاه رسد خسته می شودچشمت که در شکستن دل هیچ خسته نیست

بنمای یوسفی که درین قحط سال عشقبر چهره اش غبار کسادی نشسته نیست

مویی دم ز فکر دهان و میان اوهر چند در تصور او هیچ بسته نیست

آنجا که برق غیرت عشق است نامه سوزهر قاصدی که پی نکنی، پی خجسته نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب برو به کوی خرابات فرش شوکانجا به غیر توبه کسی دلشکسته نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love