از حسن خلق رتبه همت زیاده نیستدست و دل گشاده چو روی گشاده نیست

فیض فتادگان بود از ایستاده بیشسنگ نشان به راهنمایی چو جاده نیست

چون وا نمی کنی گرهی، خود گره مشوابرو گشاده باش چو دستت گشاده نیست

چون طفل نوسوار به میدان اختیاردارم عنان به دست و به دستم اراده نیست

هر چند کوه قاف بود لقمه ای بزرگعنقا اگر شوی ز دهانت زیاده نیست

چرخ است زیر ران ز دنیا گذشتگانعیسی اگر پیاده شد از خر، پیاده نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب در آن سری که بود همت بلندگر می شود به خاک برابر، فتاده نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets