چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت

از چاک پیرهن چه قدر وا شود دلش؟دستی که فال عیش ز چاک کفن گرفت

در نار باغ سینه حلاوت نمانده استامروز دست ازوست که سیب ذقن گرفت

در سنگلاخ دهر چه پاسخت کرده ای؟آیینه روشنی ز جلای وطن گرفت

صائب همین بس است که در سلک شاعرانطالب نمی کند به سخن های من گرفت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کلکم به یک صریر سواد سخن گرفتبلبل به زور ناله سراسر چمن گرفت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring