مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست

بال و پر ما تیر جگردوز خزان استپیراهن گل چاک ز شوق قفس ماست

اندیشه نداریم چو شمع از دهن گازسر پیش فکندن ثمر پیشرس ماست

از حسن گلوسوز شکر باج ستانیمپروانه ناکام، کباب مگس ماست

بی برگی ما برگ و نوای دگران استشیرازه گلهای چمن خار و خس ماست

هر چند درین قافله پامال غباریمهر کس که به راه آمده است از جرس ماست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب مگر ایام خزان پاک نمایدگردی که بر آیینه گل از نفس ماست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring