از مرگ به ما نیم نفس بیش نمانده استیک گام ز سیلاب به خس بیش نمانده است

نازک شده سر رشته پیوند تن و جانمرغی به لب بام قفس بیش نمانده است

چون برگ خزان دیده و چون شمع سحرگاهاز عمر مرا نیم نفس بیش نمانده است

در ناله دلها ز اجابت اثری نیستنالیدن پوچی ز جرس بیش نمانده است

نه کوهکنی هست درین عرصه نه پرویزآوازه ای از عشق و هوس بیش نمانده است

زان حسن گلوسوز که صد تنگ شکر بوداز غارت خط، بال مگس بیش نمانده است

وقت است چو خورشید درآیی به کنارمکز عمر مرا یک دو نفس بیش نمانده است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بر روی زمین صائب و بر چرخ مسیحادر انفس و آفاق دو کس بیش نمانده است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets