حلقه آه مرا سپهر نگین استگریه من روشناس روی زمین است

تا تو به چشم رکاب پای نهادیعشرت روی زمین به خانه زین است

رزق من از شاهراه گوش درآیدروزی من چون صدف ز در ثمین است

هر چه بکاری، همان نصیب تو گردددانه خود پاک کن که خاک امین است

همت سرشار، سرو عالم بالاستوسعت مشرب بهشت روی زمین است

خاطر خرم دگر کسی ز که جوید؟صبح در ایام ما گرفته جبین است

مقصد کوته نظر، بلند نباشدمنزل دور رکاب، خانه زین است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بیهده صائب مکن ز بخت شکایتچشمه حیوان سیاه خانه نشین است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring