شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می بردصبح از ان چاک گریبان گل به دامن می برد

آن که بر خار سر دیوار حسرت می کشیداین زمان از گلشن او گل به دامن می برد

یک سراسر رفت و در گلزار قحط دل فکندطفل ما از بوستان بلبل به دامن می برد

از سرکوی دلاویزش صبا در بوستانخار و خس می آورد، سنبل به دامن می برد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. عمرها رفت و صبا از تازگیهای سخنگل زخاک طالب آمل به دامن می برد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring