تا عبیر افشانی زلف ترا نظاره کردنکهت پیراهن یوسف گریبان پاره کرد

نو نیاز عشق چون فرهاد و مجنون نیستیمطفل ما مشق جنون بر تخته گهواره کرد

زخم من چون ماه نو تا گوشه ابرو نمودتیغ چون دیوانگان زنجیر جوهر پاره کرد

همچو شبنم غوطه در سرچشمه خورشید زددر عرق هر کس گل روی ترا نظاره کرد

کار ما اکنون به لطف بی گمانت بسته استکآنچه می بایست کردن، سعی ما یکباره کرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هیچ کافر را الهی کودک بدخو مباد!چاره جوییهای دل صائب مرا بیچاره کرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love