درد من خاطرنشان یار بی‌پروا نشدخدمت چشم ترم در راه او مجرا نشد

عاشقی، بر خواری و بی‌اعتباری صبر کنعندلیب از خنده بی‌جای گل از جا نشد

وقت آن دیوانه خوش کز شهر چون می‌شد برونغیر زنجیر جنون با او کسی هم‌پا نشد

خنده گل چون تواند ساختن بی‌غم مرا؟خاطرم از گریه تلخ صراحی وانشد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از چشم بد کوکب، که یارب کور بادموسم گل رفت و چشم ساغر ما وانشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love