شب که دامان سر زلف توام در چنگ بوددامن صحرای محشر بر جنونم تنگ بود

در گلستانی که شبنم قفل بیرون درستبلبل گستاخ ما پهلونشین رنگ بود

عالمی را دشمن جان کرد با من نامه اشامن بودم تا جواب نامه من جنگ بود

در بهارستان وحدت سبزه بیگانه نیستدست بر هر تار این قانون زدم آهنگ بود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تا غبار خودپرستی شستم از لوح بصررو به هر وادی که کردم خضر پیشاهنگ بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring