روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟مرغ دام افتاده را شادی در آزادی بود

راحت منزل نگردد سنگ راهش همچو سیلشوق هر کس را که در راه طلب هادی بود

سالکان را سرمه آه و فغان باشد وصولتا نپیوندد به دریا سیل فریادی بود

دلربایی حسن را در پرده شرم است بیشچشم خواباندن به ظاهر شرط صیادی بود

شد به آزادی علم تا رفت در گل پای سرویک قدم راه از گرفتاری به آزادی بود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فکر عقبی نیست صائب در دل دنیاپرستجغد را ویران گواراتر زآبادی بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring