اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بودشب زشکر خواب ما را خط بیزاری بود

سنگ راهی نیست چون تعجیل در راه طلبریگ دایم در سفر از نرم رفتاری بود

بی شعوران را نسازد بیخبر رطل گرانمست گردیدن زصهبا فرع هشیاری بود

ما عبث در عشق دندان بر جگر می افشریمبخیه بیکارست زخم تیغ چون کاری بود

در صدف گوهر زسنگینی گردیده استکف به روی دست دریا از سبکباری بود

می توان پوشید چشم از هر چه می آید به چشمآنچه نتوان چشم ازان پوشید بیداری بود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سختی ایام را صائب گوارا کن به صبرچاره این راه ناهموار همواری بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets