از خون جگر رنگ پذیرد سخن مابرگی است خزان دیده سهیل از یمن ما

محتاج به شمع مه و خورشید نباشدچون سینه روشن گهران انجمن ما

از صحبت ما فیض توان برد به دامنزلف شب قدرست دل پرشکن ما

چون ماهی لب بسته سراپای زبانیمدر ظاهر اگر نیست زبان در دهن ما

بی قیمتی ما ز گران مایگی ماستکاین چرخ فرومایه ندارد ثمن ما

از گوهر ما گرچه خورد چشم جهان آباز گرد یتیمی است همان پیرهن ما

از بند لباسیم درین بحر سبکبارپیراهن ما همچو حباب است تن ما

آن خوش سخنانیم درین بزم که باشداز بال و پر خویش چو طوطی چمن ما

در زندگی از بس که به تلخی گذراندیماز زهر فنا تلخ نگردد دهن ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب اگر از موی شکافان جهانیغافل مشو از خامه نازک سخن ما

Qan vermişəm hər kəlmyə mən öz bədənimdən,Sönmüş o Süheyl ulduzu, dönmüş Yəmənimdən.

Ayla, Günəşə, şəmə də möhtac deyiləm mən,Çox qəlbə işıq düşdü mənim əncümənimdən.

Kim söhbətimə assa qulaq, dərk edər, əlbət,Könlüm qədir axşamına dönmüş yenə qəmdən.

Başdan-ayağa ney kimi dil-dil ötürəmsə,Zahirdə fəqət dilsiz-ağızsız bədənəm mən.

Dikmiş gözünü gövhərimə indi bu dünya,Toz zərrəsi ancaq tökülür pirəhənimdən.

Biz dəryada paltar hayına qalmışıq, əfsus,Köynək yerinə gey hübabı, söyləyək əhsən!

Tuti necə əlvan görünür bağda, çəməndə,Mən də bəzərəm yer üzünü söz çəmənimdən.

Zəhr içsəm əgər, ağzım acı olmaz həyatda,Ruzgarı acı etdi mənə çünki bu məskən.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Tükdən də zərif söz yaradan olsa da Saib,Söz mülkünə inci tökürük biz də qələmdən.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets