Yer yox ikən, gög yox ikən, ta əzəldən var idim.Gövhərin yekdanəsindən iləri pərgar idim.

Gövhəri ab eylədim, tutdu cahanı sərbəsər,Yeri-gögü, ərşi-kürsi yaradan səttar idim.

Gah Hüseynlən belə pustumu soydu qazilər,Gah da Mənsur donuna girdim, ənəlhəq car idim.

Girdim Adəm cisminə, kimsənə bilməz sirrimi,Mən bu beytullah içində ta əzəldən var idim.

On səkkiz min aləmə mən gərdiş ilə gəlmişəm,Ol səbəbdən həqq ilə sirdar idim, sərdar idim.

Dünyasından mən onun sirrin bilirdim, ol mənim,Dəryanın altındakı sac qızdıran ənnar idim.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Mən Xətaiyəm, həqqi həqq tanımışam bigüman,Onun üçün ol yaratdı, mən ona dərkar idim.

До сотворения мира началом начал был я,Тех, кто камней драгоценных ярче сверкал, был я.Алмаз превратил я в воду, она затопила мир.Аллахом, который небо и землю зачал, был я.Потом я стал человеком, но тайну свою хранил.Тем, кто в сады аллаха первый попал, был я.Я восемнадцать тысяч миров обойти сумел.Огнем, который под морем очаг согревал, был я.С тех пор я узнал все тайны аллаха, а он — мои.Тем, кто истины светоч первым познал, был я.Я Хатаи безнадежный, истины свет постиг.Тем, кто в неверном мире все отрицал, был я.

OriginalWikisource (opens in a new tab)CC BY-SA 4.0

TranslatorБ. Лебедев и Л. Кацнельсон, 1972Internet Archive (opens in a new tab)

NoteПеревод Б. Лебедев и Л. Кацнельсон, по изданию: Поэзия народов СССР IV–XVIII веков. М.: Художественная литература, 1972 (Библиотека всемирной литературы, т. 55). Текст распознан с отсканированной книги и не вычитан.

Suggest a translation

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love