چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود

این سر سختی که از سنگ ملامت خورده استزود دل در حلقه اهل سلامت می رود

در بیابان جنون از راهزن اندیشه نیستکاروان در کاروان سنگ ملامت می رود!

در خرابات مغان بی عصمتی را راه نیستدختر رز با سیه مستان به خلوت می رود

سوخت از گرمی نفس در سینه باد سمومگردباد از وادی ما کی سلامت می رود؟

در حقیقت منتنی دارد به ارباب کرمهرکه بی منت به زیربار منت می رود

پیرویهای خضر ما را بیابان مرگ کرداین سزای آن که در دنبال شهرت می رود

رنگ پرواز وداع از چهره گل یافتمچشم حسرت واکن ای بلبل که فرصت می رود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از دل صد پاره صائب چه می پرسی نشان؟مدتی شد در رکاب اشک حسرت می رود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern