تا خط مشکین لب لعل ترا در بر کشیدموج بیتابی الف بر سینه کوثر کشید

زنگ هستی از دل ما برد ذوق نیستیعود ما آخر دم خوش در دل مجمر کشید

این که گرد ماه تابان می نماید هاله نیستماه از شرم جمال او سپر بر سر کشید

تنگدستی مرگ را در کام شیرین می کندبید از بی حاصلی بر خویشتن خنجر کشید

جوهر از بیطاقتی چون مار می پیچد به خودزخم گستاخ که شمشیر ترا در بر کشید؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کاسه دریوزه دریا از صدف بر کف گرفتهر کجا مژگان صائب رشته از گوهر کشید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets