مگر قسمت مرا زان تیغ زخمی تازه می‌گردد؟که زخم کهنه‌ام بی‌بخیه از خمیازه می‌گردد

بساط پرتو خورشید و مه برچیده خواهد شدبه این دستور اگر حسن تو بی‌اندازه می‌گردد

مکن از ماندگی اندیشه، پا مردانه در ره نهکه از صدق طلب سنگ نشان جمازه می‌گردد

ز جمعیت پریشان می‌شوم، سی‌پاره را مانمز هم پاشیدن صحبت مرا شیرازه می‌گردد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مکن زنهار دور از آستان خویش صائب راکه از بلبل گلستان صاحب آوازه می‌گردد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring