ز فرمان قضا گردنکشی دیوانگی باشددرین میدان سپر انداختن مردانگی باشد

زعجز من دلیر آن کس که می گردد نمی داندکه پشت دست من سرپنجه مردانگی باشد

زیوسف من به بوی پیرهن قانع نمی گردمکه دامان وسایل پرده بیگانگی باشد

به تشریف سجود آستان از دور خرسندمکیم من تا مرا اندیشه همخانگی باشد؟

به دست دختر رز اختیار خویش را دادندر آیینه خردمندان نه از مردانگی باشد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. زچندین قطره باران یکی گوهر شود صائبزصدعاقل یکی شایسته دیوانگی باشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets