دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشدهلال جام هر جا هست سی شب عید می باشد

نباشد دولت ناخوانده را نسبت به دولتهانشاط افزون دهد صحبت چو بی تمهید می باشد

زنور حق بود هر کس زهستی بهره ای داردظهور ذره ناچیز از خورشید می باشد

نمی اندیشد از زخم زبان هر کس که مجنون شدبهار خشک مغزان سایه های بید می باشد

به عبرت بین جهان را تا کند قطع امید از توکه دیدنهای رسمی را زپی وادید می باشد

بود از گردش پرگار دور عیش مرکز راگشاد اهل دل در حلقه توحید می باشد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به روی تازه صائب صلح کن از میوه های ترکه سرو از دست خالی تازه رو جاوید می باشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love