کور باد آن که ز روی تو نظر می‌پیچدسر مبادش که ز شمشیر تو سر می‌پیچد

سنبلی از ته هر سنگ برون می‌آیدآه فرهاد چو در کوه و کمر می‌پیچد

شیون دل بُوَد از چشم، که در خانه صدادایم از رهگذر حلقه‌در می‌پیچد

تا قیامت در دل بسته نخواهد ماندنعاقبت دست دعا قفل اثر می‌پیچد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بر تهیدستی آغوش بگریم صائبهاله‌ای را چو ببینم به قمر می‌پیچد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets