دل محال است ز ما عشوه دنیا ببردیوسف آن نیست که فرمان زلیخا ببرد

این گرانی که من از بار علایق دارمنیست ممکن که مرا سیل به دریا ببرد

بیش ازین نیست که هرکس توانگر باشدحسرتی چند ز ما بیش ز دنیا ببرد

کاش می ماند بجا تخته ای از کشتی ماکه ازین ورطه به ساحل خبر ما ببرد

می تواند کلف از آینه ماه زدودهر که زنگار کدورت ز دل ما ببرد

محو در عالم بی نام و نشانی گشتیمخبر عزلت ما کیست به عنقا ببرد؟

نیست جز پیر خرابات عزیزی امروزکه به یک جام ز خاطر غم فردا ببرد

تا چه از لطف بجا با دل عشاق کندشوخ چشمی که دل از رنجش بیجا ببرد

از جهان با نظر بسته بسازید که عشقهر که را چشم ببندد به تماشا ببرد

کرد هر چند ز غیرت عرق خون پرویزنقش شیرین نتوانست ز خارا ببرد

سیل در سلک نقش سوختگان است اینجاکوه تمکین ترا کیست که از جا ببرد؟

هر چه جز عشق بود قابل دست بستن نیستهر که خواهد دل و دین و خرد از ما ببرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب آهسته روی پیشه خود ساز که آبپنجه آتش سوزان به مدارا ببرد

Bizi məftun eləyə bilməyəcəkdir dünya,Yusifi Misrin ayı salmadı çün sevdaya.

Elə möhkəm dayanıb torpağın üstə ayağım,Qeyri-mümkündü məni sel apara dəryaya.

Varlı öldükdə min həsrətlə gedir dünyadan,Çünki uymuşdu yazıq ömrü boyu xülyaya.

İndi o piri-xərabatdan əziz bir kəs yox,Kim çağıra, hamıdan tez gəlir o çünki haya.

Kaş bu sınmış gəmidən sahilə bir taxta çıxa,Verə o xalqa xəbər ki, gəmimiz batdı suya.

Şirinin şəklini əmr etdi silinsin qayadan,Xosrovun əmri ilə silmək olarmış guya?

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Saib, ahəstə apar sən bu cahanda işini,Qafil ol kəsdi, şirin pəncəsinə pəncə qoya!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets