زخم عشاق محال است ز خنجر گذردچه خیال است که مخمور ز ساغر گذرد؟

زاهد خشک ز سرچشمه زمزم نگذشتمست چون از می چون خون کبوتر گذرد؟

چرخ پر کوکبه سد ره عاشق نشوداین سپندی است که چون برق ز مجمر گذرد

عبث آیینه زره پوش ز جوهر شده استتیر مژگان تو از سد سکندر گذرد

نافه را کاکل مشکین تو در هم پیچیدتا چه از نکهت زلف تو به عنبر گذرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خضر دست هوسی می کند از دور بلندصائب آن نیست ز سرچشمه ساغر گذرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love