اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد

شاهد بیخبریهاست سکندر خوردنهر که فهمیده نهد پا به زمین، پا نخورد

از دو رویان نتوان داشت طمع یکرنگیبلبل آن به که فریب گل رعنا نخورد

نکند زحمت ناآمده را استقبالهر که امروز غم روزی فردا نخورد

همت آن است که موقوف نباشد به طلبرگ ارباب کرم نیش تقاضا نخورد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ابر نیسان کند از آب گهر سیرابشهر که صائب چو صدف آب ز دریا نخورد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring