به سخن دعوی بی اصل مبرهن نشودحرف کج راست به زور رگ گردن نشود

می توان دید ز صد پرده دل روشن رااین چراغی است که پوشیده به دامن نشود

نشود رهزن روشن گهران نقش و نگارآب را سیر چمن مانع رفتن نشود

خصمیی نیست ضعیفان جهان را باهمآتش سنگ خموش از نم آهن نشود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از تن زارم اگر رشته سرانجام دهندمانع روشنی دیده سوزان نشود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets