چشم دارم که مه نو سفرم باز آیدروشنی بخش چراغ نظرم باز آید

Ümidim vardı, o ay üzlü səfərdən qayıda,Gözümün nuru mənim o şəmi-rövşən qayıda.

چون صدف مشرق خمیازه شده است آغوشمبه امیدی که گرامی گهرم باز آید

Açmışam qoynumu, açmış sinəsin sanki sədəf,O əziz gövhərimi gözləyirəm mən, qayıda.

نفس پا به رکابم دم عیسی گردداگر آن مایه جانها ز درم باز آید

Olar İsa nəfəsindən də yəqin təsiri çox,Aça yarım qapımı ərk ilə, birdən qayıda.

به پر کاغذی از آتش هجران گذرمنامه در دست اگر نامه برم باز آید

Kağıza hicran odundan taxaram mən qanadı,Qasidim namə alıb getdiyi yerdən qayıda.

به تماشای سر زلف تو عقل از سر مننه چنان رفت که دیگر به سرم باز آید

Zülfünün seyri mənim əqlimi başdan almış,Ümidim yox, başıma bir də o əslən qayıda.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از عمر گرامی گروی می گیرماگر آن سرو خرامان ز درم باز آید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Saibin ömrünün üstə təzədən ömr gələr,O boyu sərvi-xuraman, üzü gülşən qayıda.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love