خانه بر دوش غریبی ز وطن می‌آیدرو خراشیده عقیقی به یمن می‌آید

آنچه بر زلف ایاز از دهن تیغ نرفتاز حسودان به سر زلف سخن می‌آید

حرم عصمت یوسف چه نشاط‌انگیز استطفل یک‌روزه در آنجا به سخن می‌آید

خاطرش آینهٔ برگ خزان می‌گرددهرکه بی‌بادهٔ گلگون به چمن می‌آید

رخت هستی نگشود از دل ما بند ملالاین گشاد از ید بیضای کفن می‌آید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صدف از اشک گهر دامن دریا گرددهرکجا خامهٔ صائب به سخن می‌آید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring