نگه ز دیده من اشکبار برخیزدنفس ز سینه من زخمدار برخیزد

هزار میکده خون حلال می بایدکه نرگس تو ز خواب خمار برخیزد

بر آبگینه من گرد راه افشانددرین خرابه ز هر جا غبار برخیزد

اگر قدم به تماشای طور رنجه کنیبه پیش پای تو بی اختیار برخیزد

محیط گرد یتیمی نشست از گوهربه اشک چون ز دل من غبار برخیزد؟

چنین که پیکر من نقش بر زمین بسته استغبار چون ز من خاکسار برخیزد؟

گذشت قافله فیض و ما گرانجاناننشسته ایم که باد بهار برخیزد

کلاه گوشه قدرش بر آسمان سایدچو شعله هر که به تعظیم خار برخیزد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به زیر تیغ زند هرکه دست و پا صائبز خاک روز جزا شرمسار برخیزد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern