ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزدز پیش راه تو چون گرد آسمان خیزد

ز فکر روی تو روشن شد آنچنان دل منکه همچو صبح مرا نور از دهان خیزد

به کام دل نفس آتشین چگونه کشم؟مرا کز آتش گل دود از آشیان خیزد

مشو ز پاس دل رام گشته ام غافلکه از رمیدن من گرد از جهان خیزد

نشست گرد یتیمی ز روی گوهر، بحرچه زنگ از دلم از چشم خونفشان خیزد؟

ز زخم تیر مکافات ظالمان نرهندکه پیشتر ز نشان ناله از کمان خیزد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نه آنچنان ز گرانی نشسته است به گلسفینه ام، که به امداد بادبان خیزد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets