نه هر سخن نشناسی سخنوری داندنه هر سیاه دلی کیمیاگری داند

عیار آبله دست را که می داندنه قیمت گهرست این که جوهری داند

درین بساط نشیند درست نقش کسیکه بوریا را دیبای ششتری داند

نماز زاهد خودبین کجا رسد جاییکه چرخ سجده خود را سکندری داند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کمال حافظ شیراز را ز صائب پرسکه قدر گوهر شهوار جوهری داند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets