سخن طراز چرا مهر برزبان نکندنمی شودکه قلم از سخن زیان نکند

سفر به از سفر بیخودی نمی باشدبه مصرهر که ز کنعان رودزیان نکند

کسی که در خم زلفی سبی بسر نبردچوصبح از ته دل خنده بر جهان نکند

برای تیر حوادث نشانه می خواهدمرا سپهر عبث مشت استخوان نکند

کناره گرد دیار محبت است آن کسکه در میان بلا یاد دوستان نکند

خراب همت آن رند خانه پردازمکه بهر ملک زمین روبه آسمان نکند

ز خون صید جهان لاله زار می بینددو چشم شوخ توچون تکیه بر کمان نکند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به گوش غنچه ندانم چه گفته ای صائبکه هیچ گوش نصیحت به باغبان نکند

Dinməyə qoymayalar ortada sözlər yayanı,Qələm hey ömrü boyu çəkmədi sözdən ziyanı?

Faydasız olsa səfər, yaxşıdı heç getməyəsən,Misrə Kənanlı gedər, söylə görüm, xeyri hanı?

Kim ki, zülfündə qaranlıq gecəni sübh eləməz,O, ürək şadlığına qərq edə bilməz cahanı.

Bir hədəf istəsə dövran seçə öz oxlarına,Bu sinəm olsun onun oxlarının ilk nişanı.

Gəlməsin sevgi olan məclisə yadlar əsla,Qismət olmaz hamıya, qaydadı, eşqin məkanı.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Nə deyib qönçəyə Saib yenə xəlvətdə, görən?Saya salmır daha o, bağda bu gün gül yığanı.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love