ز خانه مست برون آن نگار آمده بودبه اختیار نه بی اختیارآمده بود

شکفته روی وشلایین ومست وخواب آلودبه مدعای من دل فگار آمده بود

چو شاخ گل ز سراپاش خنده می باریدگشاده روی تر از نوبهار آمده بود

خطر ز سایه خود داشت نخل نوخیزشزبس که درخور بوس وکنار آمده بود

اگر چه بود ز مستی به هر طرف مایلبه جانب دل امیدوارآمده بود

چو آفتاب که آید برون ز چادر صبحبرون ز پرده شرم آن عذارآمده بود

پیاده بود به ظاهر چو گلبن نوخیزولی به بردن دلها سوارآمده بود

کمی نبود ز اسباب عیش بزمش رابرون ز خانه به قصد شکارآمده بود

هنوز بخت گرانخواب چشم می مالدز دولتی که مرا در کنار آمده بود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نبود شیوه او لطفی این چنین صائبز جذبه دل امیدوار آمده بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets