از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد

تا حشر جای سبزه برآید ز بان شکربر هر زمین که سرو تو یک بار بگذرد

خاری است خار عشق که بی دست وپا شودآتش اگر ز سایه آن خار بگذرد

مژگان وچشم عاشق دیرینه همندچون می شود که آبله از خار بگذرد

ای کارساز خلق به فریاد من برسزان پیشتر که کار من از کار بگذرد

از سرگذشته اندکریمان و این زمانکو سرگذشته ای که زدستار بگذرد

چند از خیال گنج که خاکش به فرق بادعمرم به تلخی دهن مار بگذرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قطع نظر ز نعمت فردوس مشکل استصائب چسان ز لذت دیدار بگذرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love