چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو راکه عاشق مد احسان می شمارد چین ابرو را

به شرم آشنایی برنمی آید نگاه منز من بیگانه کن ای ناز تا ممکن بود او را

همان زهر شکایت از لبم در وصل می ریزدشکر شیرین نمی سازد مذاق طفل بدخو را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ندارد داغ عشق گلعذاران حاصلی صائببرون ریز از بغل زنهار این گلهای بی بو را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love