دل بردن ما اینهمه تدبیر ندارداین راه سبک حاجت شبگیر ندارد

در هر دو جهان کیست کز او شرم کند عشقنقاش حیا از رخ تصویر ندارد

اطوار من از دایره عقل برون استخواب من سودازده تدبیر ندارد

از وادی کونین چه کارست گذشتناین یک دو قدم حاجت شبگیر ندارد

خورشید کباب است ازان جاذبه حسنچون سایه گرفتار تو زنجیر ندارد

شیرازه نکرده است کسی برگ خزان رامجنون تو پیوند به زنجیر ندارد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تا بلبل باغ فرح آباد توان شدصائب هوس گلشن کشمیر ندارد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love