از طوطی من روی سخن رنگ برآورداین آینه را حرف من از زنگ برآورد

از ننگ طمع نام نبود اهل سخن رااین طایفه را نام من از ننگ برآورد

فریاد کز این نغمه شناسان مخالفنتوان نفس از سینه به آهنگ برآورد

خورشید دو صدبوسه به سرپنجه خود زدتا لعل مرا از جگر سنگ برآورد

امید که از چشم ودل دام بیفتدهر کس که مرا از قفس تنگ برآورد

رو سخت چو گردید کلید در رزق استآهن چه شررها ز دل سنگ برآورد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. این آن غزل خواجه نظیری است که فرموداشکم ز تماشای چمن رنگ برآورد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets