ندارد حاجت مشاطه روی گلعذار ماپر طاوس مستغنی است از نقش و نگار ما

زمین از سایه ما گر شود نیلی، عجب نبودکه کوه قاف می بازد کمر در زیر بار ما

ز طوف ما دل بی درد صاحب درد می گرددچراغ کشته در می گیرد از خاک مزار ما

شکوه خاکساری خصم را بی دست و پا سازدشود باریک، دریا چون رسد در جویبار ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز بال افشانی جان این چنین معلوم می گرددکه چشم دام زلفی می پرد در انتظار ما

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love