محو تو بهشت جو نباشدآیینه دل دو رو نباشد

در حلقه ماتم فلک مردشرط است که خنده رو نباشد

چون کعبه خوش است دل که سالیده روز گشاده رو نباشد

غمازی عشق اضطراب استچون زلف عبیر بو نباشد

بگشای نظر که عارفان راروزی ز ره گلو نباشد

در شرع شریف اهل غیرتنان بهتر از آبرو نباشد

هر چند تیمم است جایزدر مرتبه وضو نباشد

چون موج در استخوان قانعتب لرزه جستجو نباشد

از باده کشان مجوی تدبیرعقلی به سر کدو نباشد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون غنچه خموش باش صائبتا باعث گفتگو نباشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets