پیکان یار را به دل و جان نگاه دارتاممکن است عزت مهمان نگاه دار

عینک به چشم هر که نهد شیشه دل شودای شوخ چشم،عزت پیران نگاه دار

رم می کند غزال من از نوشخند گلای غنچه دست خود ز گریبان نگاه دار

در هر گذر سبیل مکن آبروی خویشای خضر پاس چشمه حیوان نگاه دار

ای خط مبر طراوت آن روی را تمامیک قطره بهر سیب زنخدان نگاه دار

ای سینه صرف صبح مکن آه را تماممدی برای شام غریبان نگاه دار

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب مده به دست هوا اختیار دلاین کشتی شکسته ز طوفان نگاه دار

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring