رخنه در دل می کند مژگان قتالش هنوزمی کشد آب ازجگرها دانه خالش هنوز

شاهبازغمزه اش راگرچه خط دربوته کرددر کمین سینه کبک است چنگالش هنوز

گرچه ازخط غمزه شوخش حصاری گشته استموج جوهر می زند شمشیر اقبالش هنوز

گرچه دود از خرمن حسنش برآورده است خطریشه دردل میدوانددانه خالش هنوز

گشت در چشم غزالان گرد مجنون گوشه گیربرنداردسنگ طفلان سرزدنبالش هنوز

از غم فرهاد آن زخمی که برشیرین رسیداشگ خونین می چکداز چشم تمثالش هنوز

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گرچه موی صائب از گردحوادث شد سفیدهمچنان داردطراوت کشت آمالش هنوز

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets