می کنم سیرگل از چاک گریبان قفسنبض گلشن را به دست آورده ام ازخاروخس

عندلیبی راکه ازگل با خیال گل خوش استهیچ باغ دلگشایی نیست چون چاک قفس

می شود شمع امیدش روشن از باد صباهرکه در راه طلب چون لاله می سوزد نفس

ناله دل ،زندگی رامانع تعجیل نیستکاروانی رانسوزد دل به فریاد جرس

اهل معنی دل به معنی ازجهان خوش کرده اندبلبلان رانیست جز فریاد خود فریادرس

از فروغ دل ،سیه گردد جهان برچشم منپرتو مهتاب با دزدان کند کار عسس

نیست جزباد بروت از عشق زاهد نصیبساحل از دریا چه دارد غیرمشتی خار و خس ؟

بر نمی آید به قانع زور بازوی حریصاز لعاب عنکبوتی می شود عاجز مگس

سرو جنت می شود چون کرد تغییر لباسهر دلی کامروز شد آزاد از قید هوس

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چشم تحسین نیست صائب را ازین گفتارهااز عزیزان جهان دارد دعایی ملتمس

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring