چه سازد صنعت مشاطه با حسن خدادادش ؟ز طوق قمریان خلخال دارد سرو آزادش

نمی دانم ز خونریز کدامین صید می آیدکه می پیچد به خود چون زلف جوهر تیغ فولادش

زبس از زلف او در شانه کردن مشک می ریزدچوپای شمع تاریک است پای سرو آزادش

گرانی می کند بر خاطرش یادم،نمی دانمکه بااین ناتوانی چون توانم رفت ازیادش

ندارد بلبل ما طاقت ناکامی غربتمگر رحمی کنند و با قفس سازند آزادش

نه لاله است این که دارد تربت فرهاد را دربرکه با این گوش سنگین خون چکاند از سنگ فریادش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. اگر صائب مقیم گلشن فردوس خواهدشدنخواهد رفت از خاطر هوای سیر بغدادش

Hanı məşşatədə cürət, bəzəsin hüsnü-azadı,Salıbdır boynuna xalxal, olubdur qumru ustadı.

Zəifdir, natəvandır, qoy məni silsin o, yaddaşdan,Ağırlıq eyləyər, bəlkə, ona hər aşiqin adı.

Çətin ki, mən bu qürbətdə edim taqət bu hicrana,Qəfəsdən eyləyər azad, eşitsə kim bu fəryadı.

Daraq çəkdikcə zülfündən töküldü mişk torpağa,Deyərsən, sərvin ətrafı ətrdən sanki dəryadı.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Əgər Saib edərsə bağı-cənnətdə, inan, məskən,Çıxarmaz, bircə an olsun, yadından mülki-Bağdadı.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love