در نقاب است و نظر سوز بود دیدارشآه ازان روز که بی پرده شود رخسارش

نازک اندام نهالی است مرا رهزن دینکه ز موی کمر خویش بود زنارش

نفسی کز جگر سوخته بیرون آیدتادم صبح جزا گرم بود بازارش

لاله ای نیست که بی داغ تجلی باشدمحملی نیست که لیلی نبود دربارش

به که از کوی خرابات نیاید بیرونهرکه چون دختر زر شیشه بود دربارش

جان انسان چه خیال است که بی تن باشد؟این نه گنجی است که برسر نبود دیوارش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نشد از هیچ نوایی دل صائب بیدارناله نی مگر ازخواب کند بیدارش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets