عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش

از بهار چمن افروز چه گل خواهد چید؟می پرستی که نباشد به گرو دستارش

دست از پرورش شاخ امل کوته دارکاین نهالی است که باشد گره دل بارش

گلشنی را که بود دیده گلچین در پیمژه بر هم نزند خار سر دیوارش

حاصل نعمت دنیا همه زرق است و فریباین درختی است که پوچ است سراسر بارش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کیست امروز درین باغ بغیر از صائب ؟عندلیبی که چکد خون دل از منقارش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring