گردون که زهر می چکد از روی شکرشخون نقابدار بود شیر مادرش

هر ساده دل که شهد تمنا کند ازوگردد زنیش، خانه زنبور پیکرش

بحر محیط اگر چه ز بزمش پیاله ای استشبنم گداست دیده خورشید انورش

این تیغ آبدار که چرخ است نام اواز پیچ و تاب خسته دلان ایت جوهرش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب اگر چه با تو دم از دوستی زندزهر نفاق می چکد از چشم اخترش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate