از رشته جان تاب برد موی میانش
What is a ghazal?
Ghazal: a lyric poem of couplets (beyts) on a single rhyme. The closing couplet is the maqta: there the poet signs with a pen name.
از رشته جان تاب برد موی میانشاز رفتن دل آب خورد سرو روانش
آن شاهسواری که منم دل نگرانشتیری است که از خانه زین است کمانش
چون نقطه موهوم که قسمت کندش هیچپوشیده تر از خنده شود راز دهانش
در جلوه گهش زخم نمایان بود آغوشترکی که به شمشیر زند حرف،میانش
از جلوه کند آب دل اهل نظر راپیوسته ازان تازه بود سرو روانش
از گرد لبش چون خط مشکین نشود دورحرفی که ندانسته برآید ز دهانش
از خانه آیینه صبوحی زده آیداز چشم خود آن کس که بود رطل گرانش
گر تیغ زبانش نکند موی شکافیمشکل که حدیثی به لب آید ز دهانش
دارد چو هدف درخم من سخت کمانیکز تیر کجی برد برون زور کمانش
موری است کشیده است به بر تنگ شکرراخالی که نمایان شده از کنج دهانش
Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب چه خیال است که در دست من افتدسیبی که سهیل است ز خونابه کشانش
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/saib-qezel-5084
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Deyirlər səbr elə, birtəhər unut,O şirin səslimi necə unudum.
Nə mən olaydım, ilahi, nə də bu aləm olaydıNə mən olaydım, ilahi, nə də bu aləm olaydı!Nə də bu aləm əra dil muqəyyədi-qəm olaydı!
به اختیار دلی برد چشم یار از منکه دور از او ببرد گریه اختیار از من
Kimi can etdi, kimi könlünü dildarə fədaKimi can etdi, kimi könlünü dildarə fəda,Bilmənəm mən ki, yoxumdur, nə edim yarə fəda?