گردی است صبح ازنفس راستین عشقداغی است مهر از جگر آتشین عشق

قفل درنشاط و سرورست قاف عقلدندانه کلید بهشت است شین عشق

در چشم آفتاب کشد میل خوشه اشهر دانه ای که غوطه خورد در زمین عشق

چون گل تمام پرده گوش است آسماناز اشتیاق زمزمه دلنشین عشق

نزدیک گشته است که چون نار شق شوداین نه صدف ز شوکت در سمین عشق

حسن آنچنان که هست تماشای خود نکردآیینه دار حسن نشد تا جبین عشق

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب هوای گلشن جنت نمی کنددر مغز هر که ریشه کند یاسمین عشق

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring